Annoniem

Geachte redactie,

Begin jaren tachtig werd ik door mijn toenmalige opticien ( Eikendal in Wageningen) doorverwezen naar Dr. Visser. Ik had last van duizelingen maar ook viel mijn gezichtsveld gedeeltelijk weg. Heel lastig, vooral als je zo’n aanval op je werk kreeg. Op een gegeven moment doorverwezen naar het ziekenhuis waar de arts mij vertelde dat ik er maar mee moest leren leven, hier was niets aan te doen !! Toen ik voor een nieuwe bril bij de opticien kwam en dit verhaal vertelde zei hij dat er één arts in Nederland was die daar wat aan kon doen En zo ben ik bij Dr. Visser beland die mij dus inderdaad een bril voorschreef met speciaal geslepen prisma’s. De bril was heel even wennen, maar ik ben zo dankbaar dat ik ,en een goede opticien had ,en dat Dr. Visser er was. Na al die jaren gaat het nog steeds uitstekend, praktisch nooit meer last gehad. Dus u zult begrijpen dat ik uw artikel in de krant van harte ondersteun.